Fluorescerende kat nieuw wapen in de strijd tegen AIDS

Een gewone en een fluorescerende kat. Foto: Nature.com

Wetenschappers hebben nu katten gekloond die kunnen helpen om AIDS te bestrijden, bij katten en mensen. Om dat te bereiken moesten ze de katten fluorescerend groen maken.

Katten hebben hun eigen versie van HIV/AIDS, genaamd FIV. Katten die ziek worden hebben vergelijkbare symptomen als mensen. Wetenschappers hebben nu een manier bedacht om katten immuun voor FIV te maken. Zij kloonden katten met een special apengen. Dit gen beschermt resusapen tegen de apenversie van HIV, en het lijkt erop dat dit gen ook voor katten werkt: testen toonden aan dat witte bloedcellen van de gekloonde katten resistent waren tegen FIV.

Het klonen van de katten gebeurde op een bijzondere manier. Een speciaal virus zorgde ervoor dat het apengen in een katte-eicel terecht kwam. Ook werd er een gen van een fluoriscerende kwal meegegeven. Dit zorgt ervoor dat de gekloonde katten groen oplichten bij speciaal licht. Zo kunnen wetenschappers makkelijk checken of de katten het apengen ook in zich hebben.

De gekloonde katten kunnen hun kwallen en apengenen doorgeven op de natuurlijk manier. Een van de katten, genaamd TgCat1, heeft al 8 kittens voortgebracht die ook de speciale genen heeft.

Of de kloonkatten zelf gelukkig zijn met hun groene genen is onduidelijk: ze zullen gebruikt worden als proefdieren om te testen of ze immuun zijn tegen FIV. Ze spelen echter wel een heldenrol in de strijd tegen AIDS. Volgens Dr. Robin Lovell-Badge¬†een Britse wetenschapper die commentaar op het onderzoek geeft in The Guardian, zijn katten “een van de weinige diersoorten die gewoon vatbaar zijn voor zulke virussen. En inderdaad lijden zij ook onder een pandemie, met symptomen die net zo verschrikkelijk zijn voor katten als voor mensen. Begrijpen hoe je weerstand kunt verkrijgen is van even groot belang voor de gezondheid van katten en mensen”.

Bron: New Scientist, Sciencemag, Medicalxpress, Reuters, The Guardian

Lees ook

De eco-mobiel is nog niet gevonden

Apen blijken gadget-freaks

De stand van het klimaatdebat

Advertisement

5 comments

  1. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan…

    Wetenschappers hadden al ontdekt dat bananen-lecithinen zich vast hechten aan de proteïne die HIV-infectie veroorzaakt, namelijk: het suikerbindende HIV-1 manteleiwit gp120 (zie: http://www.mcld.co.uk/hiv/?q=gp120 )… Het voorkomt zo dat gp120 schade aan kan richten.

    Lecithinen zijn proteines (eiwitten) die van nature voorkomen in planten. De Lecithine waar het hier om gaat heet 'BanLec' en werd al 20 jaar geleden ontdekt.
    zie: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC11497

    In de laboratoriumtests was de bananen-lecithine minstens zo invloedrijk als twee huidige anti-HIV-medicijnen. Het probleem met synthetische HIV-medicijnen is dat het virus gemakkelijk kan muteren en resistent wordt. Met lecthinen is de kans dat dit gebeurt echter juist vele malen kleiner omdat lecthinen zich meerdere malen kunnen binden aan de manosehoudende suikers die zich op verschillende plaatsen op het suikerbindende HIV-1 proteine molecuul gp120 bevinden.

    Farmaceutische bedrijven kiezen voor onnatuurlijke chemische, synthetische en genetisch gemanipuleerde stoffen omdat op natuurlijke stoffen geen patent kan worden aangevraagd en er dus volgens hen minder aan verdiend zou kunnen worden…´

    De oplossing van ziekte is echter gewoon te vinden in de natuur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *