Jeremy Gilley: Man van de Vrede

Vandaag is het de Internationale dag van de Vrede. Dat deze dag bestaat is te danken aan Jeremy Gilley. Hij is dyslectisch, zijn ouders waren gescheiden, hij had geen enkele opleiding afgemaakt en hij had geen vaste baan (zijn geld verdiende hij als acteur/zanger – oa in de musical Bugsy Malone). Maar “gewoon, omdat het nodig was”, begon hij ruim 12 jaar geleden aan zijn ‘Peace One Day”-beweging. Dat deed hij door in een paar Londonse kroegen gedichten voor te lezen. Daarna wist hij een paar lokale bandjes te overtuigen om gratis te spelen. Door middel van deze geld-inzamel acties haalde hij een paar honderd pond per maand op voor het goede doel. Toen hij zijn acties begon, was hij zelf ook erg sceptisch. Hij dacht dat de beweging na 1 jaar waarschijnlijk dood zou bloeden. Maar hij gaf niet op.
Het is hem gelukt om de hele wereld te verenigen: de Verenigde Naties hebben unaniem resolutie 55/582 aangenomen, die 21 september als dag van de vrede bestempelt.

Dat het Jeremy gelukt is om de Vredesdag te introduceren is niet te danken aan een echte doorbraak, maar gewoon door zich heel gepassioneerd in te zetten voor zijn doel. Duizenden brieven heeft hij geschreven, naar leiders over de hele wereld. Hij kreeg onder andere een antwoord van de Britse diplomaat Sir Kieran Prendergast. Die nodigde hem uit voor een bezoek aan zijn kantoor in New York. Jeremy had echter geen geld voor de vlucht, dus belde hij naar British Airways met zijn uitleg. BA vond het een goed verhaal en zette hem op een gratis vlucht naar New York. Daar vertelde Kieran dat  er eigenlijk al een dag van de vrede was, “maar die had geen vaste kalender-dag en riep ook niemand op om te stoppen met vechten (…)”. Kieran raadde Jeremy aan een gesprek te hebben met Kofi Annan. Het kostte Jeremy nog eens honderden brieven en talloze gesprekken met mensen van de VN, maar 18 maanden later had hij inderdaad een persoonlijk gesprek met Kofi Annan. Deze was enthousiast over het initiatief en op 7 september 2001 werd resolutie aangenomen door de ‘General Assambly’.

Kofi Annan had toegezegd om een paar dagen later een grote internationale conferentie te geven om het belang van deze dag toe te lichten. Op 11 September zat Jeremy klaar in de grote conferentiezaal voor de speech die Kofi die dag zou geven. Juist op het moment dat de camera’s waren klaargezet vloog er een vliegtuig het World Trade Center in. De persconferentie zou nooit worden gehouden. Jeremy begon zelf maar de pers voor te lichten. Met succes. Tegenwoordig vliegt hij de hele wereld over en laat hij bands optreden als Razorlight, Elize Doolittle, Youssou N’Dour en Yusuf Islam (Cat Stevens). Als hij met de pers spreekt is dat vaak met zijn goede vriend Jude Law (‘want die is een stuk interessanter’). Langzamerhand krijgen zijn oproepen steeds meer aandacht. Zo was er op 21 september 2007 was er 70% minder geweld in Afhanistan, aantoonbaar via ziekenhuis-administraties en sterfte-statistieken.
“En als het daar kan…”.

Advertisement

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *