Kiezers krijgen nu de kans om te stemmen op leiders met eco-genen

Foto: JosvanZetten, Flickr
Nu de grondstofprijzen snel stijgen, groeit de interesse in duurzame oplossingen met de dag. Voor burgers én bedrijven. Wat we voorheen afval noemden, zien we nu als een waardevolle grondstof. Schone energie, van bijvoorbeeld zon of wind, is nu al een rendabele keuze, of wordt het op zeer korte termijn.

We zien daarmee een belangrijk omslagpunt voor een groene economie: duurzaamheid is mainstream geworden. In het licht van die ontwikkeling is het goed dat dit kabinet gevallen is, want Rutte I maakte teleurstellend weinig werk van ecologisch verantwoorde hervormingen. Ook al is Nederland het vieste jongetje van de klas in Europa, deze regering wilde dat ambtenaren het woord “duurzaamheid” waar mogelijk schrapten uit de beleidsstukken. En de “Green Deal” van Verhagen was een maatje te klein: een lijstje met groene projectjes waar ondernemersplatform De Groene Zaak niets mee te maken wilde hebben.

De sloop van duurzame initiatieven begon al bij het aantreden van dit kabinet: maar liefst 7 van de 46 pagina’s werden besteed aan het aanpakken van de immigratie (15%), terwijl slechts een halve pagina aan het onderwerp milieu werd besteed (1%). Desondanks hoopte ik toen nog dat dit kolenkabinet groener uit de bocht kon komen dan wij allemaal dachten, omdat de woorden “duurzaamheid” en “milieu” wel op allerlei plaatsen in het regeerakkoord terugkwamen.

En precies dat kon een sterk punt zijn, want duurzaamheid is geen onderwerp dat je bij één verantwoordelijke minister kunt beleggen, het gehele beleid moet er scherp op worden getoetst door alle ministers, aangestuurd door een minister-president met een helicoptervisie die duurzaamheid heeft verinnerlijkt.

Want de lijst met voorbeelden waar ecologische keuzes onze omgeving gezonder kunnen maken en onze schatkist kunnen vullen, is lang. Recycling, energiezuinig bouwen en zelfs energieproducerend bouwen zijn bij uitstek interessante hervormingen voor de woningmarkt. Van de Noordzee een nationaal stopcontact maken met behulp van windmolens maakt onze economie veerkrachtiger. Het bevorderen van biologisch eten en groener reizen (bijvoorbeeld door vaker te lopen, fietsen, ook van en naar de trein) zorgt voor een levensstijl die ons langer gezond houdt en minder een beroep laat doen op gezondheidszorg.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden waar groen en groei hand in hand gaan, en dat zou een kabinet in crisis moeten aanspreken zou je denken. Maar het kabinet Rutte wilde er niet aan. Het motto leek: wie wil een groene economie als je 130 kunt rijden?

Maar laten we niet vergeten dat dit kabinet een minderheidskabinet was! Burgers, bedrijven en tal van politici willen onze groene schuld helemaal niet doorschuiven naar onze kinderen, laat staan dat we de spaarpot van onze kinderen willen stukslaan.

Al die mensen krijgen nu de kans om te kiezen voor leiders die wél groene genen hebben. Bewuste burgers en bedrijven geven de juiste richting al aan, het volgende kabinet kan de trein zo op de rails zetten door het belastingstelsel te vergroenen, ambitieuze doelen te stellen en een gelijk speelveld te creëren voor duurzame en vuile ondernemers.

Lees ook:

Hoe een kolenkabinet heel groen uit de bocht kan komen

Top 8: zo zijn we niet langer het vieste jongetje van de klas

Zo leef je groener, eerlijker en leuker

Advertisement

3 comments

  1. – "groen en groei hand in hand gaan" dus meer energie- en grondstoffenverbruik, hoe duurzaam is dat?
    – Ondanks meer zon-pv en windmolens verbruiken we nog meer fossiel; groei dus! In 2010 kwamen er nauwelijks meer windmolens, dus onder de vorige regering. Hoezo "duurzaamheid is mainstream geworden"?
    – Waar zien we dat "groener reizen" met toenemend vliegen en steeds meer asfalt; ook dat was onder vorige regeringen niet anders; net als de bezuinigingen openbaar vervoer.

  2. Groen & groei – Neem een van de grootste marketingbedrijven ter wereld, Unilever: ambitie om omzet te verdubbelen en eco-footprint te halveren
    Grondstoffen: AkzoNobel betaalde vorig jaar miljard meer aan grondstofkosten; ook voor hen is een duurzame keuze, de enige logische keuze
    ING, niet per se de meest duurzame bank, neemt duurzaamheidscriteria tegenwoordig zeer kritisch in ogenschouw bij nieuwe investeringen in bedrijven.

    Mainstream: zie boven, allemaal multinationals, geen kleine koplopers. Maar ook: leasers kiezen lachend van het belastingvoordeel voor de Prius of een andere A-label auto.

    Maar inderdaad, nog niet iedereen kiest overal & altijd duurzaam, maar de wil is er, juist bij het maatschappelijk middenveld. En dat is altijd een belangrijke groep om maatschappelijke veranderingen teweeg te brengen.

    Mijn punt is hier: juist een kabinet met groene genen kan deze transitie versnellen, nu de wil er, meer dan ooit, is bij het bedrijfsleven en consumenten.

    1. Natuurlijk kan de overheid de verandering versnellen, maar dat zie je nauwelijks ook niet bij de vorige regeringen. Stijging van energie- en grondstofprijzen blijkt veel belangrijker juist bij gebrek aan beleid.

      De indruk dat die verandering nu "mainstream" is, miskent de werkelijkheid. Waarom ook met nog steeds lage prijzen voor energiegrootverbruikers is minder verbruik niet aantrekkelijk. Nu zie je gekibbel over CO2 rechten, terwijl de CO2 prijs minimaal is. Juist de transportsektor – een van de sterkst groeiende energieverbruikers – is in ons land onevenredig groot in de lucht, in het water en op de weg.

      Kenmerkend is de grote belangstelling voor de e-auto's, veel minder dan 1% van het totaal en weinig aandacht voor de milieubelasting van die 99% andere auto's. We zijn heel sterk in de schijn en als we dat maar vaak genoeg herhalen, gaan we daarin geloven en doen de werkeljke cijfers er niet toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *