Herman: het geheime wapen van burgers in de loopgravenoorlog Energieakkoord

Foto: wikimedia commons
Foto: wikimedia commons
Het Nationale Energieakkoord begint steeds meer op een loopgravenoorlog te lijken. De afgelopen tijd lekte al het een en ander uit over gerommel in de onderhandelingen. Minister Kamp moest zelfs een deadline stellen: 5 juli uiterlijk ligt het Energieakkoord op tafel. Maar steeds meer mensen vragen zich af of dit akkoord Nederland écht vooruit zal helpen.

Lees ook
[adrotate group=”2″]
Nederlandse ‘Energiewende’ levert tienduizenden banen op
Kabinet: “Nationaal Energieakkoord moet voor 5 juli rond zijn”

Een teken aan de wand zijn de twee rapporten die vandaag en vrijdag verschenen, van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en het Centraal Planbureau (CPB). Beide bureaus komen met radicaal verschillende conclusies.
De cijferaars van het CPB constateren koelbloedig dat alle plannen voor windenergie op land het beste 5 jaar de ijskast in kunnen omdat we meer dan genoeg goedkope kolenstroom opwekken. Het PBL daarentegen kastijdt het kabinet om de “korte termijnvisie” op milieubeleid en wil dit planbureau juist dat de overheid geld gaat inzetten op “meer innovatieve vormen van duurzame energie-opwekking” (lees: windmolens en zonnepanelen).

Kunnen twee rapporten nog meer tegenover elkaar staan?

Toch zijn deze uitersten niet zo verrassend. Het PBL en CPB vertegenwoordigen namelijk twee verschillende stromingen die zich al langer tegenover elkaar aan het ingraven zijn.

Waar de een roept dat zonnepanelen goed zijn voor een energierevolutie van onderop, roept de andere partij dat panelen de schatkist geld kosten.

Waar de ene partij windmolens ziet als investeringskansen voor de toekomst, stelt de andere partij dat kolencentrales veel goedkoper zijn.

Waar de een Duitsland roemt om zijn vooruitstrevende energiebeleid, klaagt de andere partij dat Duitse groene stroom spotgoedkoop op de Nederlandse markt wordt gedumpt.

Kortom, de rapporten zijn een logische nieuwe fase in de strijd. Dat deze rapporten juist nu verschijnen is natuurlijk geen toeval. Ze bieden nieuwe munitie voor de laatste fases van de onderhandelingen in het Nationale Energieakkoord.

Herman redt

Daarom wordt de kans dat het Energieakkoord echt wat zal veranderen kleiner. Het is om depressief van te worden, ware het niet dat we gelukkig nog Herman hebben. Zoals ooit de Amerikanen de patstelling in de 1ste Wereldoorlog doorbraken, zo kan Herman de redding van groene burgers worden.

En nee, we hebben het niet over Herman Wijffels, maar over Herman de Stroomverdeler.

Want één van de grootste blokkades voor de invoering van meer zonne-energie is de eis in de wet dat het zogeheten salderen van zonne-energie alleen mogelijk is bij individuele stroommeters. Dat betekent in de praktijk dat alleen voor mensen met een eigen dak zonnepanelen rendabel zijn.

Herman zorgt ervoor dat ook collectieven, zoals VvE’s, huurders in een flat, coöperaties en wat dies meer zij, gebruik kunnen maken van de salderingsregeling. Herman de Stroomverdeler doet zijn naam namelijk eer aan: hij verdeelt de stroom, zodat ook gezamenlijk opgewekte zonnestroom individueel afgerekend kan worden. De Consumentenbond is al fan.

Nu zal Herman niet al onze problemen kunnen oplossen. We hebben ook nog een Agnes nodig die hetzelfde doet voor windmolens. En een Bert voor energiebesparing. Herman staat symbool voor het soort oplossingen dat we nodig hebben: oplossingen waarbij burgers zelf op creatieve wijze de mazen van de wet vinden, en met innovatieve producten dansen over de loopgraven.

Advertisement

2 comments

  1. Laten we het dan ook over windenergie hebben. Winddelen bestaat immers ook, daar heb je geen Herman voor nodig.

    Ik vermoed dat het CPB straks adviseert om windbelasting te gaan heffen: hoe harder de tegenwind, hoe hoger de belasting. Klinkt logisch, toch? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *