Deze studenten maken tasjes van rottende bananen en nectarines

Fruitleather. Foto: Facebook
Fruitleather. Foto: Facebook

Een groep van zes studenten van de Willem de Kooning Academie in Rotterdam maakt van oneetbaar fruitafval leer: Fruitleather. De studenten werken zo samen aan een oplossing voor één van de grootste sociale problemen in Rotterdam en wereldwijd: voedselafval. Met hun prototype van een tas, laten ze zien dat het materiaal echt potentie heeft. Wij spraken met Hugo de Boon over dit boeiende initiatief.

De geboorte van Fruitleather

Het team van Fruitleather kwam toevallig tot stand omdat de zes studenten allemaal later dan normaal gesproken een minor volgden, de minor Commercial Practices. Hier kregen zij de opdracht om een zogenaamd Flash Retail Event te creëren. Dat is een soort pop-up winkel maar dan in de vorm van een evenement. De studenten hadden veel vrijheid om hun eigen project vorm te geven. Tijdens hun vele brainstormsessies kwamen zij al gauw op het onderwerp afval. Vanuit hun klaslokaal met uitzicht op het plein voor de grote Rotterdamse markthal zagen de studenten hoe veel voedselafval er aan het einde van een marktdag over bleef. “Dat maakte ons nieuwsgierig”, vertelt Hugo, “hoe zit dat? Waarom zoveel afval? We zijn dat gaan onderzoeken en kwamen er achter dat er na elke marktdag zo’n 3.500 kg fruit en groente afval overbleef. Dit afval is een last op de schouders van de marktkraamhouders, want zij moeten 12 cent per kilo betalen om het afval kwijt te kunnen.” Vervolgens sloegen de studenten aan het experimenteren met dit overgebleven, oneetbare afval. “In eerste instantie dachten we er aan om pigmenten uit fruit te verwijderen en daar bijvoorbeeld inkt, verf en kleurstoffen van te maken. Maar we hielden een papje over, de eerste keer van een soort frambozenpuree. En we dachten dit hoeven we niet weg te gooien.” Ze lieten het uitdrogen en zie daar: het allereerste stukje Fruitleather.

Van rottend fruit naar Fruitleather

Het spreekt vanzelf dat de ontwikkelaars van Fruitleather niet alle geheimen van hun product willen prijsgeven, maar dit is hoe het ongeveer werkt. “Eerst halen we het fruit natuurlijk op bij de markt. Het kan bijvoorbeeld gaan om bananen die harig zijn van het rotten. Het is totaal niet meer eetbaar”, aldus Hugo. “Vervolgens ontpitten we het fruit, we malen het, verwijderen de bacteriën, strijken het uit op een bepaalde soort ondergrond en laten het drogen.”

Hoeveel product je uit het afval kan halen? Dat hangt af van het soort fruit legt hij uit. “We hebben één keer de fout gemaakt om drie watermeloenen te gebruiken. En ja, die bestaan echt voor 97% uit water.” Daar blijft dus niet veel van over. “Een andere keer kregen we bij één kraam een hele pallet nectarines. We moesten 300 kg naar de vijfde verdieping van onze school tillen en 2000 nectarines met de hand ontpitten. Dat was wel flink wat werk voor het materiaal wat we er uit haalden.”

Toekomstmuziek

Hoewel er behoorlijk wat werk zit in het maken van het materiaal, denkt Hugo dat ze voldoende materiaal kunnen maken uit het afval om in de toekomst te kunnen blijven bestaan. Ze zullen dan ook zeker doorgaan met het project na hun afstuderen.

“We zijn er al en afval is een wereldprobleem. Dit is het puntje van de ijsberg. Op termijn denk ik dat dit product wereldwijd potentie heeft. Wel is het belangrijk om je te beseffen dat Fruitleather echt nog in de kinderschoenen staat. We zitten in een doorontwikkelfase waarin we testen op waterdichtheid, stevigheid en slijtage. Als het materiaal nu te lang in de regen zit, wordt het weer plakkerig. Op dit moment zijn we dus niet bezig met produceren, maar vooral met testen om het materiaal te verbeteren. Hiervoor zijn we ook in gesprek met allerlei bedrijven.

Tot slot vroegen we Hugo wanneer hij verwacht dat hun product de markt op kan, waarop hij antwoordde: “Your guess is as good as mine.” Nog even geduld dus als je graag een tas of schoenen van afvalfruit wilt hebben…

Meer weten en zien? Check de website of de Facebookpagina van Fruitleather.

Advertisement

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *