Wat gebeurt er met jouw oude kledingstukken?

Sorteercentrum Assen - Foto: Sympany
Sorteercentrum Assen – Foto: Sympany
Wat gebeurt er met oude kleren die in een kledingcontainer belanden? Hoeveel wordt een tweede maal gedragen en hoeveel gerecycled? Wij zochten het uit voor de website Voor de Wereld van Morgen.

Op de site van Sympany staat een teller. Deze teller geeft precies aan hoeveel kilo textiel er dit jaar al door hen ingezameld is. Deze teller staat maar liefst op 19.230.177 kilo en blijft gestaag verder tikken. Maar wat gebeurt er eigenlijk met al dat ingezamelde textiel? Hoeveel van deze kledingstukken worden opnieuw gedragen en hoeveel vinden een tweede leven op een andere plek? Medewerker Heidy Winkel: “ Veel mensen denken dat alle gedoneerde textiel één op één in arme landen terechtkomt. Natuurlijk gaat er ook kleding naar de arme landen, maar ook daar moeten mensen het gewoon kopen. Wat trouwens wel leuk is om te weten is dat schone en hele knuffels wel één op één in Afrika terecht komen. Daar kan je veel kinderen dus erg blij mee maken.”

23 miljoen kilo per jaar

Nog altijd gooien Nederlanders massaal textiel in de afvalbak. Dit is jaarlijks al gauw 135 miljoen kilogram textiel dat verdwijnt door verbranding en dus niet wordt gerecycled. Heidy Winkel: “Dat is ontzettend zonde. Door jouw textiel te doneren in de textiel containers van Sympany geef je het door. Wist je bijvoorbeeld dat al het textiel welkom is? Niet alleen wat nog draagbaar is, maar ook als het versleten en kapot is. Naast textiel mogen ook schoenen/laarzen, knuffels en accessoires zoals riemen, tassen, hoeden en petten in de textielcontainer.”

Al deze items kan je dus zomaar aan de weg zetten of in een Sympany container doen. Deze worden op- en leeggehaald door chauffeurs die ze naar sorteercentra in Eindhoven, Utrecht en Assen brengen. Hier werken mensen die door hun verstandelijke of lichamelijke beperking een afstand hebben tot de arbeidsmarkt. Door hen te laten werken in sorteercentra in Nederland hebben ze niet alleen een leuke baan, maar dragen ze ook een steentje bij een aan gezond milieu.

Waarom textiel verkocht wordt? Lees verder op Voor de Wereld van Morgen.

Advertisement

6 comments

  1. Ik heb ook bij zo’n stichting gewerkt en weet dat zij per kilo textiel een bedrag ontvangen. Kortom het bestuur van de stichting wordt er rijk van onder het mom van: steentje bijdragen, dagbesteding, afstand tot de arbeidsmarkt bla bla bla.

    Het is gewoon (weer) een vorm uitbuiting.
    En dan vaak aan van meerdere kanten.

    De zoveelste constructie waar vaak alleen de directeur beter van wordt.

    Hypocrisie ook bij het kan wel en tal van andere zogenaamde (goede doelen) stichtingen.

    1. Lekker genuanceerde mening, Pietje Puk!
      Nee, laten we gewoon simpelweg alles (wat nog bruikbaar is) verbranden en de mensen in Indiase textielfabrieken de kans geven om (goedkoop!) nieuw voor ons te laten maken.

      Alsof dat geen uitbuiting is… of hypocriet…

      Ik vind het een goed project, de economie groeit beslist niet van onze wegwerpmaatschappij. We moeten eindelijk eens flink consuminderen met z’n allen en achter onze oren krabben wat we onze kinderen willen meegeven als voorbeeld.
      Zíj hebben er namelijk het meeste last van. Misschien niet zelf nu, maar wel in de toekomst. En op hun beurt hún kinderen!

      Dus duurzaamheid is onontkoombaar als we voor ons nageslacht een leefbare aarde willen achterlaten….

  2. Lekker ongenuanceerd idd, ik ken ook een stichting die zo’n bak had, en die betaalde zichzelf helemaal niets, dus er is wel een verschil tussen de ene en de andere stichting. Er zijn echt wel stichtingen waar geld in zakken verdwijnt, maar er zijn ook stichtingen waar mensen keihard staan te werken waar ze zelf niets voor terug vragen (en nee soms ook geen salaris) en waar ze alleen goed mee willen doen. Doe gewoon je huiswerk en zoek een stichting waar je achter kunt staan en doneer daar je spullen aan. Zo doe ik het ook.

  3. Wat mij een beetje stoort aan dit artikeltje is dat de informatie die wordt beloofd er niet in wordt gegeven. Wees eens wat concreter:
    Hoeveel procent van die 19 miljoen kilo die Sympany heeft gekregen komt in de oorspronkelijke vorm, dus als kleren, ten goede aan anderen?
    Hoeveel procent daarvan in arme landen? En hoeveel in zgn vintage winkeltjes in een Nederlandse stad, voor hoge prijzen? Wat gebeurt er met de rest?

    Er is nog iets dat mij niet bevalt: ik ben degene die ooit heeft betaald voor die kleren, Maar ik krijg er niets voor terug, terwijl organisaties als Sympany ze gratis innen en er elders blijkbaar erg rijk van kunnen worden! Hoezo,goed doel??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *