voedselverspilling

Deze stad gaat voedselverspilling tegen en het werkt

Appels met een beurse plek, yoghurt die de houdbaarheidsdatum heeft bereikt, of de left-overs van een etentje met vrienden; wat doe jij met voedselresten? Eet je ze op, of gooi je ze in de vuilnisbak? Bij het gemiddelde Nederlandse huishouden belandt elk jaar zo’n 40 kilo voedsel in de vuilnisbak.

In Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea, hadden ze hetzelfde probleem. Tot de overheid besloot dat het anders moest. Ze ontwikkelden een systeem om voedselverspilling tegen te gaan en voedselresten te recyclen. Het resultaat? De inwoners van Seoul gooien minder eten weg en de stad bespaart geld.  Zou dit ook in Nederland kunnen?

10 miljoen inwoners

Seoul is een wereldstad met 10 miljoen inwoners. In de afgelopen decennia werden de inwoners steeds rijker en nam ook de voedselverspilling toe. De restjes gingen samen met het huisvuil de vuilnisbak in en belandden in zogenaamde ‘landfills’. De troep was niet te overzien en er moest iets veranderen.

In 2005 kwam er een verbod op het dumpen van voedselresten in ‘landfills’ en besloot de stad voedselresten te gaan recyclen. Dit systeem zou niet alleen de vervuiling tegengaan, maar ook kosten besparen.

Betalen voor je voedselresten

Vanaf 2013 werd het voor elke inwoner van Seoul verplicht om voedselresten te scheiden van restafval, maar dat was niet alles. Elk huishouden ging ook betalen voor het weggooien van voedselresten. Er kwamen speciale vuilniszakken en machines, die dit mogelijk maakten.

De machine werkt heel eenvoudig. Openen gaat met een speciale kaart. Vervolgens weegt de machine hoeveel eten wordt weggooid en berekent de prijs. Elke maand ontvangen alle huishoudens een rekening. Scheid je het afval niet? Dan kun je een boete krijgen.

Vijf fabrieken recyclen de voedselresten tot diervoeding. De biogassen die bij dit proces vrijkomen, gebruiken ze direct als energievoorziening voor de fabriek.

300.000 kg minder afval per dag

Vier jaar na de invoering van het systeem, is het effect goed zichtbaar. De inwoners gooien 10 procent minder etensresten weg, wat neerkomt op 300.000 kg per dag. Door de inwoners te laten betalen voor hun afval, bespaart de stad ook nog eens heel veel geld. Inmiddels gebeurt dit ook in 16 andere steden en provincies in Zuid-Korea.

Zou dit ook in Nederland werken?

Van de beslissing om voedselverspilling tegen te gaan en te recyclen in speciale fabrieken, tot de uitvoering, ging natuurlijk niet van de ene op de andere dag. In Nederland zijn we ook al behoorlijk ver met het verwerken van voedselafval. Bijvoorbeeld in compost voor landbouw of plantsoenen. Toch worden er nog steeds etensresten bij het gewone afval weggegooid en verbrand. Dat is toch zonde. Zou deze aanpak ook in Nederland kunnen werken?

Advertisement

7 comments

  1. Wij wonen op het platteland met tuin, kippen, hond ed. Nooit gooien we voedsel weg. Wat niet gekookt is gaat op de composthoop en 3 jaar later ligt het op de moestuin. Wat wel gekookt is gaat naar evt hond ( hij vindt groente en rijst lekker) of naar de kippen. Het enige wat bij ons in de groene container gaat is gemaaid gras en aardappelschillen ( ivm evt phytophtera). En ook het uitgebloeide bos bloemen dat ik heel af en toe krijg van bezoekers. Zelf zou ik dat nooit kopen ivm de bestrijdingsmiddelen die er op zitten.

  2. Denk je nu echt dat, zodra mensen boetes gaan krijgen omdat ze teveel afval geproduceerd zouden hebben, ze dat via dezelfde kanalen zullen blijven aanbieden? Dan gaan we weer vuilniszakken aantreffen langs de snelwegen, in het bos en noem maar op

  3. Ik eet veel verse groenten en fruit. Dus heb ik veel groen afval. Gezond leven wordt dan dus nóg duurder. Weer een nieuwe reden om gezond en vers te laten staan of voor voorgesneden, voorverpakt te kiezen. Nogal een domme ontwikkeling met een duurzamere wereld op het oog, vind je niet?

  4. Belachelijk om daar boetes voor te geven en nog belachelijker om mensen daar voor te laten betalen.waarvoor zou je dat promoten als het weer geld en boetes gaat kosten betalen we niet al genoeg worden we niet genoeg uitgemolken op deze manier ..slecht idee

  5. In Nederland hebben we een beter systeem.De gemeente zamelt het composteerbaar afval gratis in .Dat wordt grootschalig warm gecomposteerd en levert vaak biogas en compost op.Kennelijk levert dat geld op.Want vorig jaar nog hoefden wij 75 euro per jaar minder te betalen omdat we in een van de gemeente gratis verkregen compostsilo dat in de tuin composteerden.Sinds Januari hebben we een container met groen deksel om het eens per 3 weken langs de weg aan te bieden en zijn we de korting kwijt.

  6. Interessant artikel en zeker ook nuttige reacties! Ik geloof ook in belonen van goed gedrag ipv straffen. Echter, als meer afval scheiden en aanbieden leidt tot hogere beloning leidt dat ook niet tot een duurzame ontwikkeling. Ik heb zojuist veel gelezen over afval scheiden door consumenten en dat het helaas vaak verkeerd gebeurt waardoor de waarde van het afval sterk achteruit gaat. Qua afval wordt de grootste impact gemaakt door bedrijven. Strenger toezien op en beslist ook begeleiden in het juist scheiden van afval kan veel opleveren. Ook verbaas ik me keer op keer op de enorme containers vol met PET flesjes vermengd met andere troep bij alle sportclubs. Het is zo eenvoudig om voor de flesjes een aparte bak te plaatsen en zo voed je de jongste medemens (en de ouders) meteen een beetje op met duurzaam gedrag. En voor de consument mag het ook wat makkelijker gemaakt worden. Wij gaan zorgvuldig met afvalscheiding om, maar keer op keer verbaast het ons dat de regels niet duidelijk vermeld staan bij de afvalbakken. Wel of geen dop op de flessen laten? Schoonmaken ja of nee? Het is niet duidelijk. Om maar niet te spreken over de variëteit aan afvalbakken, alleen al in onze omgeving is dat letterlijk op elke hoek van de straat verschillend. (Amsterdam Sloten) Duidelijke richtlijnen voor de consument die begrijpelijk zijn voor iedere bewoner kan enorm helpen en voorkomt veel ‘waardeloos’ gescheiden afval.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *