@derodecaravan brengt een ode aan groene starters

Deze zomer rijdt @derodecaravan door Nederland, op zoek naar inspirerende groene verhalen. Aan boord is Jasper van Impelen van The Story of Cool om die verhalen te verfilmen.

Heb jij werk gemaakt van jouw droom voor een betere wereld? Dan wil @derodecaravan jou graag leren kennen.

Ook als je mensen kent die een bedrijf of project voor de wereld van morgen zijn gestart, dan is @derodecaravan je nieuwe beste vriend. @derodecaravan kan namelijk geen genoeg krijgen van groene dromen die werkelijkheid worden.

De films verschijnen op websites van de ‘groene’ communities Ode, Voor De Wereld Van Morgen en hetkanWel. Bovendien zullen korte versies in tekst en beeld verschijnen op MSN Optimistisch Nieuws.

Ideaal podium voor ASN Bank Wereldprijs

@derodecaravan is een ideaal podium om jouw idee voor een betere wereld te pitchen en om stemmen te krijgen voor de ASN Bank Wereldprijs. Doe je nog niet mee aan de ASN Bank Wereldprijs? Meld je aan en maak kans op twee keer €10000.

Dus: is jouw idee voor een betere wereld niet te filmen zo mooi? Daag @derodecaravan uit. Hij komt graag langs. Tweet jouw idee, bedrijf of project nu naar @derodecaravan.

@derodecaravan on tour
“Christian en Petra serveren eten op ongebruikelijke locaties. Met hun ‘pop-up restaurant’ zijn ze te vinden in lege fabriekshallen, op de heide of op een andere bijzondere locatie in Ede. De gasten krijgen puur eten voorgeschoteld: producten die bijna allemaal uit Ede komen en biologisch geproduceerd zijn. Maar ze dromen verder: van een aardewoning, waarin ze een foodstudio willen openen.”

“Mensen weten niet meer waar hun eten vandaan komt. En dat vindt Marije van der Park jammer. Daarom besloot zij een voormalig braakliggend terrein om te toveren tot een eetbare tuin. Dat bracht haar dichter bij haar eten én haar buurtgenoten.”

“Voor mensen die de spullen maken die wij kopen, moeten dezelfde regels gelden als voor ons. Wij goede arbeidsomstandigheden? Zij ook goede arbeidsomstandigheden. Bij ons geen milieuvervuiling? Bij hen ook niet. Dat klinkt logisch, maar dat is het niet. Niels Oskam ergerde zich aan de oneerlijke verhoudingen in de wereld, en startte Rankabrand. Op de website van Rankabrand kun je direct zien hoe duurzaam een merk is.”

“Terwijl de regen gestaag op hem neerdaalt, blijft Wouter Durville even enthousiast doorpraten over — hoe toepasselijk — water. Want Wouter wil meer water. Niet voor hem, maar voor anderen die er niet zoveel van hebben. Hij is oprichter van One for One. Als je bij dit bedrijf iets koopt, krijgt iemand in een ontwikkelingsland hetzelfde. Nu water succesvol verkoopt, volgen meer producten zoals groene energie en verzekeringen.”

“Jessica Maas had geen zin meer om compromissen te sluiten. Ze begon een eigen bedrijf in stoffen voor kleding. De katoen, hennep, linnen of bamboe stoffen zijn eerlijk en duurzaam geproduceerd, vanaf het zaadje in de grond tot en met de mensen die de stoffen bewerken. ‘Mensen uit het buitenland moeten er ook een fatsoenlijke botherham van hebben kunnen eten,’ aldus Jessica.”

“Barbera Venema heeft sinds haar jeugd twee liefdes, kamperen en naaien. Toen haar oude De Waard tent na jarenlange dienst de deur uit moest, maakte ze er een tas van. Dat beviel goed, en een tijd later besloot ze meer met haar twee liefdes te gaan doen: Wadd’ntas was geboren. Een elegante manier om onze wegwerpmaatschappij iets te veranderen.”

“De droom van Martha Kuiken ontstond toen ze na de geboorte van haar zoontje lang ziek was. Ze knapte op van een dieet van gezond en biologisch eten. Ze begon een webshop met duurzame producten en droomt nu van een echte, zelfvoorzienende winkel. ‘Als er in de rest van de stad de stroom uitvalt, brandt er bij mij nog een lampje.'”

“Iedereen heeft wel een plankje hout thuis liggen. Als iemand die rondslingerende stukjes met elkaar verbindt, ontstaat er iets nieuws van waarde. Gerrit Snijders is zo’n verbinder: hij maakt mooie tafels. Maar volgens Gerrit is zijn werk veel meer dan iets maken waar je aan kunt zitten. Tafels maken is het begin van een beweging naar een mooiere wereld waar meer mensen zich verbonden voelen.”

“Nils Roemen had een eigen trainings- en adviesbureau, maar daar werd hij niet gelukkig van. Bedrijven zeiden wel dat ze wilden veranderen, maar telkens bleek het resultaat tegen te vallen. Nils besloot zich meer te begeven onder mensen die beseffen dat dingen wél anders kunnen. Hij richtte ondermeer de Waarmakerij op, een werkplek voor mensen ‘die heel dichtbij gebleven zijn waar hun hart salto’s van maakt.’ De locatie en alle aankleding van de werkplek zijn tot stand gekomen zonder geld, met spullen die over zijn.”

“Harry van Vlisteren reisde de wereld over en kwam in contact met Vietnamese families die lampions maken. Hij besloot de lampions hier in Nederland te gaan verkopen. De Vietnamese families hebben zo werk en kunnen hun kinderen naar school sturen. En onze woonkamers, tenten of balkons worden ook een stukje mooier.”

“Dorien droomde altijd van een boerderijtje. Ze wilde een tuin maken waar veel mensen van konden genieten. Toen las ze een artikel over iemand die bij zijn doorzon woning een pluktuin creëerde. Toen besefte ze: ‘Ik hoef niet te wachten totdat ik een boerderijtje heb. Ik begin gewoon nu al!’ Nu zet ze zich in voor de Dorpstuin in Nunspeet.”

“Tom Schippers had een probleem. Hij wilde graag de juiste keuze maken om zo duurzaam mogelijk te leven. Maar dit was nog niet zo makkelijk. Het vinden van duurzame producten kostte zoveel moeite dat hij er maar mee stopte. Totdat hij iets nieuws verzon: de Groene Marktplaats. Tom vertelt hoe hij nu als ondernemer werk maakt van zijn idee.”

“Grotere organisaties moeten hun plek in duurzame verandering ook vinden. Deze transitie kan moediger en heldhaftiger zijn dan de eenling op pad. Bij grote organisaties spelen er meer belangen. Aandeelhouders, leveranciers, personeel die allemaal met zo’n organisatie mee moeten bewegen om tot verandering te komen. Ahrend een prachtig voorbeeld van een organisatie die mee verandert.”

“Martine Postma vond het schokkend om te zien wat mensen allemaal weggooiden. Prima werkende apparaten waar alleen een knopje af is, kleding die eenvoudig gerepareerd of hergebruikt kan worden. Het leek alsof in de mantra Re-think, Re-use, Re-cycle een belangrijke schakel ontbrak, namelijk Re-pair. Nu schreef ze als journalist al over duurzaamheid, maar wilde iets doen met meer impact, iets dat blijvender was.”

“Jan Jellema en Hanneke Hansma hebben mij het beste begin van de tour gegeven dat ik me kon bedenken. Dit boerenstel uit het Friese Loënga kwam na een persoonlijke crisis met een nieuwe manier van veehouden waar koeien blij van worden, weidevogels op gedijen en ook mensen gelukkiger van worden. Ze noemen het de Belevings Boerderij.”

Lees ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *